2019 және 2020 жылдардағы мемлекеттік сатып алу келісімшарттары бойынша компания мемлекеттік коммуналдық кәсіпорынға жалпы сомасы 112 млн теңге болатын электротехникалық жабдықты жеткізді. Тапсырыс беруші тауарларды қабылдау актілері бойынша қабылдады, алайда жеткізулерді ішінара төледі, нәтижесінде 83,7 млн теңге борыш пайда болды. Өзара есеп айырысуларды сверкалау актілерін қол қою және борышты өтеу кестесін жолдауға қарамастан, тапсырыс беруші төлем бойынша өз міндеттемелерін орындамады, бұл сотқа жүгінуге негіз болды.
Мамандандырылған аудан аралық экономикалық сот компанияның талаптарын ішінара қанағаттандырып, 83,7 млн теңге мөлшеріндегі негізгі борыш, 1,1 млн теңге өсімпұл және 2,5 млн теңге сот шығыстарын өндіріп алды. Тапсырыс беруші шешімді апелляциялық сатыда шағымдады, алайда Маңғыстау облыстық соты шешімді өзгеріссіз қалдырып, талапкердің талаптарының заңдылығын растады. Сот тауардың тапсырыс беруші тарапынан 4 жылдан астам уақыт бұрын қабылданғанын, келісімшарттарға дау айтылмағанын, ал ішінара төлем және құжаттарға қол қою бойынша әрекеттер борышты мойындауды куәландыратынын анықтады.
Шешім жеткізу келісімшарттары және міндеттемелерді бұзғаны үшін жауапкершілік туралы азаматтық заңнама нормаларына негізделген. Апелляциялық сот тауарларды ескертусіз қабылдаған және оларды ішінара төлеген тапсырыс беруші кейіннен келісімшартты міндеттемелерді орындаудан жалтара алмайтынын атап өтті. Бұл кейс мемлекеттік тапсырыс берушілермен жұмыс кезінде жеткізушілердің құқықтарын сот арқылы қорғаудың тиімділігін және мемлекеттік келісімшарттарды орындау кезінде дұрыс құжат айналымының маңыздылығын көрсетеді.
